Afrika, over oerwouden en bijgeluiden
Donderdag
Handdoekje, shampoo, sportschoenen en je lunchpakket.
Je tas inpakken voor de traditionele sportdag tijdens de Kampweek.
In keurige rijen van twee en zingend tot ze er warm van weren liepen de kinderen
richting de sportvelden.
Daar werden tijdens het ochtendgedeelte echte Afrikaanse Spelen georganiseerd. Klimmen, rennen, gooien en samenwerken. Het hoorde er allemaal bij. Tussen de middag liepen de snelste kinderen van de deelnemende plaatsen de estafette. Strak georganiseerd en dus ruim binnen de tijd werd ook dit onderdeel afgesloten. Maar niet voordat de mentoren en Kampwachten hun opwachting hadden gemaakt in de baan. De Kampwachten wisten de race te winnen, overigens niet geheel onverwacht aangezien hier een maandenlang trainingsprogramma aan vooraf was gegaan.
De rivaliteit van de afgelopen jaren tijdens het middaggedeelte was dit jaar duidelijk veranderd in sportiviteit. Kinderen die andere plaatsen aanmoedigden en je maatje van een andere plaats helpen opstaan wanneer hij per ongeluk over je voet struikelt. Complimenten voor de kinderen, maar toch ook weer voor het goed georganiseerde teamsportgedeelte.
Na het heerlijke diner kwamen de kinderen weer samen in het jungledorp. De Kapitein van De Sandcreeck bleek in het ruim van het schip te zitten. Via het ingenieuze scherm konden de kinderen zien waar hij zich precies bevond en even later werd het ?probleem Kapitein? opgelost. Hoe, wat en waarom hij in het ruim zat kon hij niet vertellen. Dat was iets voor de dag van morgen.
Koom-Maarrop deed nogmaals een beroep op zijn vriendenkring en nodigde zijn vriend Trommelmans uit om Jan-Joris en Piet te lokken. Natuurlijk slaagde ook dit plannetje en volledig in trance werden de broers het amfitheater rondgeleid. Ruim 300 trommelende kinderen, allemaal in het juiste ritme. Een mooi spektakel op de donderdagavond. Joris wist te ontsnappen, maar Piet-Jan werd als aap (wie het medaillon om heeft gedraagt zich als aap!) gevangen gezet en opgesloten in een gereedstaande kooi.
Al met al dus een succesvolle dag. Nu nog de professor Doktor vinden en de andere broer te grazen nemen. En het tweede medaillon? De kinderen krijgen het nog druk. En? ze gaan morgen weer naar huis. Komt dit nog goed? Worden alle problemen opgelost? We gaan het zien. Nog één dagje Nationaal Kamp 2010. En dan zit het er weer op.
Tijdens de avondbespreking nam Algemeen Kampleider Chris de Vries afscheid van de mentoren. Na 15 jaar Kampgekte (ook met een hoofdletter!) stopt hij er mee en gaat hij zich op anderen leuke dingen richten. Maar of dat net zo leuk is als het Nationaal Kamp Hattem?
