Nationaal Kamp Hattem
Cover Image

We schreven het al eerder. Alle verhalen en anekdotes op deze plek zijn leuk . Toch is er maar één ding wat echt telt. Hoe hebben de mensen die als deelnemend kind meegingen het ooit ervaren? Alice de Bruijn-Van Kaam moest even in haar geheugen graven tot 1972 en kwam tot dit prachtige verhaal. Over opgerolde truien, spinnen en Hattemliefdes.

Klim in de pen, lees ik, schrijf je belevingen over het kamp op. Nou dan moet je toch even graven!

Ik ben in het jaar 1972 Olympische winterspelen en in het jaar 1973 De verschrikkelijke sneeuwman mee geweest . En daar tussendoor gingen we vanuit het internaat De Singel in Dordrecht ook wel eens op kamp met de zaal (groep).

De voorbereiding naar het kamp toe was al spannend. De kampliederen leren en zingen, pannenrek maken , tent opzetten ,koken en de signalen leren van de hoorn. En dan hadden we meester Groen en meneer Kroon, die konden altijd zo mooi het verhaal vertellen ! Je zat dan in de gymzaal met de 2 klassen en dan had je al de beleving!

Op internaat kregen de deelnemers een plunjezak om je kleren in te doen, deze rook altijd muffig, maar als je terug kwam rook je zelf ook zo!

De busrit was voor mij nooit een pretje omdat ik altijd wagenziek was. Maar dan werd ik van voren gezet. Eenmaal daar met de boslucht was het gauw over. Dan werd je daar naar het amfitheater gestuurd en begon als iedereen was aangekomen de opening .

Dan begon het dragen van je spullen en de kampkist naar je kampement en daar alles opbouwen. Tent en keuken in orde maken.

Je had allemaal een taak, kok,koerier,enz. Water halen bij de waterpunten, eten halen bij de keuken enz. En als de hoorn ging moest je goed luisteren welk signaal ze gaven want ze hadden een verschillende functie.

Een keer bij het koken moesten we spaghetti afgieten en we hadden geen vergiet in de kist en het deksel paste ook niet dus 1 van de meiden (Karin of Jose) kwam met het idee om de theedoek te gebruiken. Op zich niet verkeerd maar het ging toch niet zo goed en we zaten dus de spaghetti van tussen de dennennaalden te halen. Toen hebben we niet zoveel gegeten die dag. We kregen ook niet zoveel punten voor het gerecht. Weet niet of ze nu ook nog punten krijgen. Maar we kregen punten voor je kampement , dat het schoon en opgeruimd was en ze keken ook naar de persoonlijke verzorging, nagels schoon (moeilijk in het bos) haren gekamd e.d.

Bij de Olympische winterspelen weet ik nog wel dat we in de grote Leemkule allerlei spellen hadden want deze moest de woestijn voor stellen. Als kind vond ik deze ontzettend diep en groot. We hadden ook onderdeel zwemmen, maar wat was dat water donders koud zeg!

In de tent slapen was ook een ding:'s Avonds eerst de langpoten, spinnen en muggen verjagen en als je voor de eerste keer lag erachter komen dat je een kussen was vergeten. Dus een trui oprollen en slapen zover dat dit ging. Als het wat frisjes was werd de kleding al niet meer uitgedaan voor een pyjama en dook men zo de slaapzak in.

Er waren natuurlijk ook nieuwe Hattemliefdes voor een week. Dit zijn mijn herinneringen die me zo te binnen schieten.

Alice de Bruijn-van Kaam, internaat De Singel,Kuipershaven,Wolwevershaven,Dubbeldam in Dordrecht.